A Quest For Love is een beeldend (en deels geschreven) verslag van mijn zoektocht naar een nieuwe vriendin. Het project begon in 2006 nadat mijn relatie van 15 jaar eindigde. En hoewel ik niet gedacht had dat het zo lang zou duren, ben ik er nog steeds mee bezig. Het resultaat van deze zoektocht is een collectie van circa 60 kunstwerken gemaakt in een periode van meer dan 10 jaar. Het grootste deel van deze beelden bestaat uit huisjes, opgebouwd uit spons. Deze huisjes noem ik Modern Shrines

Een schrijn is een plaats voor het bewaren van kostbare zaken. Meestal wordt met een schrijn een reliekschrijn bedoeld; een reliekhouder in de vorm van een kistje waarin relikwieën worden bewaard. Het woord wordt echter ook gebruikt voor een tempel, kapel of ander heiligdom met een zekere aantrekkingskracht op bedevaartgangers.

 

Zowel de eerste als de tweede betekenis van het woord “schrijn”, worden weerspiegeld in mijn werk. Mijn huisjes zijn bewaarplaatsen voor de kostbare inzichten die ik opdoe tijdens het maken ervan. Tegelijkertijd zijn het kapelletjes waar je naar kan terugkeren om dat inzicht op je in te laten werken.

Er is niet zoveel verschil tussen het bouwen van een Modern Shrine en het maken van een schilderij, het is een ordening in vorm en kleur. De zijkant van een huisje zou je eigenlijk als een abstract schilderij kunnen beschouwen, waarbij kleur en ritme al een deel van het verhaal vertellen. Alle bijgevoegde elementen moeten niet alleen qua vorm, maar ook qua kleur de betekenis van het beeld ondersteunen. Zo zijn er in het werk tegelijkertijd figuratieve en abstracte elementen zichtbaar.
Symboliek en metaforen zijn een belangrijk onderdeel van mijn werk. Net als clichés. Clichés zijn beelden -in mijn geval letterlijk speelgoedbeeldjes- die goed communiceren en meteen een duidelijke boodschap overbrengen. Deze clichés hoeven niet persé waar te zijn, maar hun kracht kan ik wel gebruiken in het verhaal dat ik wil vertellen. Een verzameling van een aantal clichés tezamen is altijd weer verschillend en dat levert grote metaforen en mijn eigen symbolische taal op. Het is niet zinvol tijd te steken in iets dat een ander al veel beter heeft gedaan. Dat is de reden dat ik ervoor kies ik om bestaande beeldjes te gebruiken in mijn werk. De expertise en de precisie waarmee deze vaak zijn vormgegeven, kan ik met geen mogelijkheid overtreffen. Daarom loop ik rond in winkels en op vlooienmarkten, speurend tot mijn oog valt op juist dát beeldje dat ik nodig heb.

Ik probeer mijn werk laagdrempelig te maken, zonder dat het aan kwaliteit inboet. Je hoeft geen verstand van kunst te hebben om te kunnen genieten van mijn werk, wat dat betreft hoef ik niet te functioneren binnen de kunstwereld. Een plek waar veel mensen komen, voldoet. En hoewel ik er niks op tegen heb dat de subcultuur van “de kunstwereld” bestaat en er zelfs van geniet, vind ik het toch wel leuk dat mijn werk ook daarbuiten waarde heeft.
 
Sinds 1992 ben ik werkzaam als beeldend kunstenaar en werk ik vanuit mijn eigen atelier in Den Haag. Eerst als beeldhouwer en later ook als schilder. Naast deze disciplines ben ik ook actief als initiatiefnemer, organisator en curator bij bijvoorbeeld Kunstinitiatief 1646, Hoogtij van Stichting Haagse Rondgang en het Bureau voor Hedendaags Avontuur/Den Haag Sculptuur. Sinds 2009 richt mijn artistieke werk zich voornamelijk op het bouwen van de Modern Shrines. Ook in mijn eerdere werk als kunstenaar heb ik mijzelf als uitgangspunt genomen. In schilderijen en beelden ben ik steeds opzoek gegaan naar wat er in mij leeft. Met het idee dat ik niet uniek ben in mijn gevoelsleven, hoop ik dat andere mensen zich in mijn werk kunnen herkennen. In A Quest For Love zet zich dat voort, maar nu ook expliciet gekoppeld aan de verhouding tot mijn geliefde. Een thema dat, gezien het bestaan van de vele datingssites, blijvend actueel is.

Ramon Ottenhof