Het hele jaar blijft de golfbeweging in onze relatie aanhouden. In augustus, op vakantie onderweg van Italië naar Zwitserland, vraag ik haar eindelijk eens een keuze te maken. Na een aanvankelijk “Nee”, wordt het tweehonderd kilometer verder alsnog een “Ja”. We beëindigen de vakantie in jubelstemming en besluiten samen te gaan wonen!Maar eenmaal thuis komt met de orde van de dag bij haar weer het oude gevoel om de hoek kijken:“Ik doe er niet toe”. En steeds als ze dat voelt, spuwt haar draak weer vuur, steekt ze bij mij de lont aan en eindigen we in ruzie.  Ook al erkent ze achteraf dat haar boosheid onterecht is, ze vindt het toch te spannend om samen te gaan wonen.