I try to soften Lisa by showing her where we might get to if we could get through this icy period. It is the Garden of Eden, a garden of paradise, where we can sit carelessly among the flowers like a pair of little bears. A feeling of Spring, a new beginning. But she has no interest and doesn’t even come to see the work. It is obviously over. I decide it is best to process this loss quickly and not, like before, take over a year to deal with another lost love. In quick succession, I make a few more love houses.

Ik probeer Lisa nog zacht te maken door haar te laten zien waar we terecht kunnen komen als we door de ijsperiode heengaan. Garden of Eden, een paradijselijke tuin, waar we zorgeloos als twee beertjes tussen de bloempjes kunnen zitten. Als een gevoel van lente, een nieuw begin. Maar ze wil er niks van weten en komt het werk niet bekijken. Het is duidelijk over. Ik besluit dit verlies snel te verwerken en niet wéér meer dan een jaar met een verloren liefde bezig te zijn. In hoog tempo maak ik nog een aantal beelden.

Ich versuche Lisa noch zu erweichen, indem ich ihr zeige, wohin wir gelangen können, wenn wir durch die Eisperiode gehen. Garden of Eden, ein paradiesischer Garten, in dem wir sorgenlos wie zwei Bärchen zwischen Blumen sitzen können. Wie ein Frühlingsgefühl, ein neuer Anfang. Aber sie will davon nichts hören und kommt das Werk nicht anschauen. Es ist deutlich vorbei. Ich beschließe, diesen Verlust schnell zu verarbeiten und nicht noch einmal länger als ein Jahr mit einer verlorenen Liebe beschäftigt zu sein. In rasantem Tempo mache ich noch einige Skulpturen.