|
november
2006
|
|
|
|
A Quest For Love

Het is nu iets meer dan een jaar over tussen Elvira en mij, de vrouw waar ik 15 jaar een relatie mee heb gehad. We hebben samen een dochter van 2 jaar, Tjorven, die we als co-ouders opvoeden. Het eerste jaar nadat het uit was met Elvira, heb ik vooral van mijn vrijheid genoten. Veel uitgaan, lonken en flirten. Soms nam ik iemand mee naar huis en tegelijkertijd verwerkte ik dat het over was. Maar nu wil ik mij graag weer binden, een vrouw vinden en daar gelukkig mee zijn. Nu begint A Quest For Love, een beeldverslag van mijn zoektocht naar de juiste vrouw. Mijn naam is Ramon, ik ben 39 jaar.
|
december
2006
|
|
|
|
|

We vieren met een groepje mensen Sinterklaas bij mij thuis. Ik heb Richard getrokken met lootjes. Hij heeft een BMW van zijn vader geërfd en is op zoek naar een vriendin. Om mijn quasi-lollige suggestie dat hij alleen maar zijn BMW voor hoeft te rijden om een vriendin te vinden, antwoordt hij dat zo’n auto de verkeerd soort vrouwen aantrekt. Ik moet een surprise voor hem bedenken en besluit een autootje te maken dat meer bij zijn persoonlijkheid past. In mijn atelier liggen een aantal roze, gele en rode schuursponsjes. Ik maak voor hem een schaalmodel onder de naam “Rich’s Lovecar”. Zo ontdek ik hoe prettig het is om met spons als materiaal te werken.

|
january
2007
|
|
Sinterklaas is leuk maar daarna besef ik dat het ook voor mij weer tijd wordt om opzoek te gaan. Ik besluit voor mezelf ook een Lovecar te maken. De auto als symbool voor het “samen instappen”, om een nieuw avontuur aan te gaan. Ik maak er drie. De eerste twee voldoen niet helemaal. De eerste is een beetje te krap en de tweede niet elegant genoeg, maar over de derde ben ik tevreden. Na twee weken Maria en één week Mirjam is het zover; Julia stapt in!!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 
|
january
2008
|
|
|

Ze is van mijn leeftijd, ontzettend stylish en waarom zo’n knappe vrouw op mij valt, is me een raadsel. Ze werkt op een ministerie en weet precies hoe alles hoort. Ik voel me redelijk onbeholpen naast haar, maar al te druk maak ik me daar niet over. We zijn hartstikke verliefd en in het begin gaat het goed, al snel wonen we samen. Naast ons huis beginnen we een Galerie onder de naam “Chantals”, waar zij de host is bij openingen en ik de kunstenaars help met inrichten.

|
july
2008

|
|

Als we op vakantie in Frankrijk zijn, zie ik in de supermarché de grote variëteit aan sponzen. Niet alleen geel met groen, zoals de doorsnee Hollandse, maar een heel schap met allerlei verschillende kleuren en ook nog goede kwaliteit. Ik besluit flink in te slaan om het materiaal thuis verder te exploiteren.

|
|
january
2009
|
|
|
|
|
Na één jaar begint onze relatie steeds moeizamer te worden. We maken ruzie over geld en andere onbenullige zaken. Omdat zwanger worden langs natuurlijke weg niet lukt, zijn we bezig met IVF. Dit leidt helaas niet tot een succesvolle zwangerschap, wat weer een grote druk legt op onze relatie. Eind 2008 besluit Julia weer terug te gaan naar haar eigen huis. Ik ben in paniek! In mijn atelier ga ik aan het werk. De sponzen uit Frankrijk zijn niet geschikt voor autootjes en ik besluit iets anders te maken. Er verschijnt een huis, The House Of Love, met kamers voor ons, mijn dochter en het kindje dat we graag wilden. In een uiterste poging om Julia nog voor me te winnen, laat ik haar het huis zien. Dit is wat ik je wil geven: een veilig geborgen thuis; kleurrijk en levendig overdag en ’s avonds schijnt de warmte en het licht door de muren naar buiten. Julia moet huilen als ze het ziet. Dit is inderdaad waar ze naar verlangt. Ze gelooft me echter niet.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

|
|



|
july
2009
|
|
En inmiddels heeft  ze ook al een nieuwe vriend waarmee het allemaal veel luchtiger en romantischer is. Om te laten zien dat ik ook wel weet wat romantiek is, bouw ik een Loveboat voor haar, met als boegbeeld de vrouw die ik als leidraad neem op onze romantische vaartochtjes. Voor het ontwerp laat ik me inspireren door de vissersbootjes in Scheveningen. Door dit beeld wordt ze nog meer geraakt, maar nog steeds hecht ze geen geloof aan mijn liefde.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
september
2009

|
|
|
|
|
|
2010
|

Ik bedenk dat ze misschien sowieso geen geloof heeft in de liefde in het algemeen. Het volgende beeld is The Temple Of Love, een plek waar je het geloof in de liefde zou kunnen vinden. Ieder doorkijkje in de tempel belicht een ander aspect van de liefde. De kleuren zijn het roze/blauw van jongens en meisjes, het zwart/wit van bruid en bruidegom en het goud/zilver van de liefde op latere leeftijd. Tezamen vormen ze het sprookje wat de liefde zou kunnen zijn. Ik ben meer dan één jaar bezig met het bouwen van deze tempel. Niet alleen wordt het proces vertraagd doordat ik druk aan het werk ben voor geld en het opknappen van mijn eigen huis, maar het kost me ook steeds meer moeite om de juiste materialen te vinden. Eerst zijn de zwart/witte sponsjes op, dus schilder ik maar oranje sponsjes wit. Daarna zijn de blauw/roze dak-sponsjes niet meer in Nederland te verkrijgen, maar in Duitsland nog wel. Een dag lang rijd ik als onderdeel van de quest, 30 dorpjes af om de sponsjes te verzamelen. Na het jaar is de tempel klaar, maar is ons contact zo verslechterd dat Julia de tempel niet meer wil komen bekijken. Iets wat me nog wel vaker zal overkomen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

|
december
2010

|
|
january
2011

|
|
|
|
|
|
|
june
2011

|
|
|
|


Eind 2010 besef ik dat het echt over is.

Op een nieuwsjaarborrel begin 2011 ontmoet ik Lisa. Een knappe vrouw en tien jaar jonger dan ik. Ze is goudsmid. Het is leuk om samen naar openingen te gaan en over kunst te praten, in bed te liggen en te vrijen, of er samen op uit te gaan in de natuur. Wat dat betreft passen we goed bij elkaar. Ik moet even wennen aan haar glimlach, want daar lijkt veel onverwerkt leed in verborgen te zijn en dat heeft iets geforceerds. Iets wat ik herken van mezelf van vroeger. Maar als zij mijn tempel ziet, geeft haar dat vertrouwen en dat besluit ik dan haar ook te geven.


Nu ik een tempel heb gemaakt, vind ik dat ik eigenlijk ook een altaar moet maken. Dat zijn immers twee zaken die bij elkaar horen. Ik ben een beetje huiverig, want meestal wordt er op een altaar ook iets geofferd.

Ondertussen is Lisa zwanger geworden. Niet gepland, maar we zijn er toch blij mee. Omdat we nog apart wonen, moeten we nu in hoog tempo onze levens gaan samenvoegen. Dit blijkt toch moeilijker dan we dachten. Tijdens onze babymoon spat de relatie uit elkaar, we rijden boos en zwijgend naar huis en Lisa vertrekt naar haar appartement. Ze besluit het kindje weg te laten halen, ondanks mijn verwoede pogingen om haar nog op andere gedachten te brengen.


|
august
2011

|
Nu wordt me duidelijk wat er geofferd gaat worden op het Altar Of Love. Ik heb geen idee hoe ik hier mee om moet gaan, maar ik besluit het pad van de gouden olifant te nemen, goed in de spiegel te kijken en te lijden, langs het gepeupel met ieder zijn mening. Ik volg de ster die mij leidt richting de wijsheid en de acceptatie om uit te komen bij het hart en de beschermende liefde.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

|
|
 
september
2011
Terwijl we geen contact hebben, trek ik mij terug in mijn Refuge d’Amour. Ik besluit geen parels voor de zwijnen te werpen en mijn liefde verder voor me te houden. En hoewel de schatkist overloopt, is mijn hart gestaald. Ik dring niet aan maar accepteer dat mijn liefde voor haar nog bestaat. Ik ben koning over mijn eigen gevoel.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

|
|
|
|

Wel schrijf ik haar nog een brief over hoe ik de dag van de abortus heb beleefd.
Naar aanleiding van deze brief komen we toch weer in contact. Het lukt ons om wat gebeurt is te bespreken en met meer begrip voor elkaar, besluiten we om het opnieuw te proberen.
|
january
2012
|
|
Enkele maanden doen we ons best, maar het lukt niet. We krijgen toch weer ruzie. Onze liefde is als een Frozen Garden Of Love. Lisa als zwaan, sierlijk maar hooghartig. Het is koud en de vijver is bevroren. Het huisje is veranderd in een iglo. Ik sta als een trouw, verkleumd hondje op haar te wachten tot we samen romantisch op het bankje kunnen plaatsnemen. Ik besef echter dat alleen door goddelijk ingrijpen en met hulp van een stoet engeltjes de bal nog zal gaan rollen. Lisa is boos en haar liefde is bevroren.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
february
2012
|
|
Ik probeer Lisa nog zacht te maken door haar te laten zien waar we terecht kunnen komen als we door de ijsperiode heengaan. The Garden Of Eden, een paradijselijke tuin, waar we zorgeloos als twee beertjes tussen de bloempjes kunnen zitten. Als een gevoel van lente, een nieuw begin. Maar ze wil er niks van weten en komt het werk niet bekijken. Het is duidelijk over. Ik besluit dit verlies snel te verwerken en niet wéér meer dan een jaar met een verloren liefde bezig te zijn. In hoog tempo maak ik nog een aantal beelden.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



march
2012
Met Cristalclear Love onderzoek ik hoe oprecht mijn liefde is. Soms twijfel ik aan mezelf, of ik wel goed in staat ben om lief te hebben. Maar als ik dan zo’n beeld maak, is het voor mij toch wel helder. Misschien moet je eerst de kikker kussen, maar dan vind je toch wel de diamant van de ware liefde, in een zoet tuintje met vlindertjes en zo…
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
april
2012

|
|
|
|
Hoe had ik dan om moeten gaan met het oude leed dat Lisa in zich draagt? Zij wil eigenlijk koste wat het kost voorkomen dat het wordt aangeraakt. Het komt er op neer dat ze geen boosheid wil voelen, want dat herinnert haar aan haar moeder die soms wel een half jaar boos kon zijn. Maar af en toe boos zijn daar ontkom je niet aan als je elkaar liefhebt. Er zit dan niets anders op dan die pijn een plek te geven binnen de relatie. The Small Chapel Of The Female Suffering, Bounded And Surrounded By Love is als een plaats waar het verdriet kan bestaan. Waar het leed niet wordt weggeduwd maar omringd wordt met liefde, zodat het kan verzachten en de scherpe pijn kan verdwijnen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

|
|



may
2012
Nu is het tijd om afscheid te nemen. Terwijl ik een beetje verweesd achterblijf in het bevroren huis, stapt Lisa de koude wereld in, een nieuw avontuur tegemoet. Op het dak straalt nog de ster voor als ze haar weg terug zou willen vinden, maar dat verwacht ik niet. Ik laat haar met een mooie afscheidsbrief, in liefde gaan. Farewell Lisa.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
may
2012
|
|
|
Lisa belt me op over de afscheidsbrief. Ze wil met rust gelaten worden. Ik ben een beetje verbaasd, omdat de brief juist als afscheid bedoeld was en ik haar dus sowieso met rust zou hebben gelaten. Ze wil geen contact, maar tegelijkertijd denk ik ook wat smekends in haar stem te horen dat over heel iets anders gaat. Ze zit gevangen in haar boosheid. Als een lieflijk elfje zit ze op haar koude troon van ijs en ze wil er af. Maar de enige manier om haar uit haar kille boze gevangenis te krijgen, is om samen tussen de scherven te gaan staan en te praten over wat er nu precies gebeurt is. En dat zal ze nooit doen. Ik kan haar niet helpen. Blackbirdlove.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

|
|



|
june
2012

|
|
Nu ik klaar ben met Lisa is er weer ruimte voor iets nieuws. Na twee stukgelopen avonturen ben ik echter ook niet weer gelijk klaar voor de volgende serieuze relatie. Toch heb ik het gevoel dat er iets aan komt gevlogen. Iets luchtigs als een Hello Kitty, maar tegelijkertijd ook iets heel romantisch. Dat klopt, Anna knalt mijn leven binnen. Ze is 21, zit nog op de kunstacademie en is volop het leven aan het ontdekken. En hoewel ik geen moment geloof dat dit tot iets serieus gaat leiden, ben ik wel super verliefd.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Heel veel contact hebben we niet, maar ik ben in mijn gedachten veel met haar bezig. Als ze in de zomer gaat interrailen, besluit ik haar als een verliefde puber achterna te vliegen. In Istanbul spreken we voor een weekje af. Ik huur een hotelkamer en wacht haar op bij het busstation. De eerste uren is het nog leuk, maar al gauw wil Anna haar eigen gang gaan. Een keer per dag hebben we contact en filosoferen we over het leven, maar verder zien we elkaar weinig. We gaan apart naar de Blauwe moskee, het Topkapi paleis en de Grand Bazar.

|
|
august
2012
|
|
|
|
|

Op de één na laatste dag zeg ik dat ik toch echt wel Für Anna naar Istanbul ben gekomen. Daarop besluiten we om samen een boottochtje naar een van de Prinseneilanden te maken. Het wordt een magische, romantisch trip, alsof we in een andere werkelijkheid leven. We zwerven over het eiland en vinden een onbewoonde villa. Als we naar binnen sluipen, is het huis leeg maar staan er nog wel twee hoeksofa’s. We besluiten de laatste boot te laten vertrekken, kopen wijn en kaarsen en zwemmen ’s avonds in het licht van de maan nog tussen de kwallen, die ons op onnavolgbare wijze niet steken. ’s Nachts sluipen we opnieuw het huis binnen en schuiven de hoeksofa’s tegen elkaar aan. Als we in de ochtend wakker worden in onze villa, roken we op de veranda een sigaret en lopen dan 20 meter naar beneden om te zwemmen in de zee. Even is er die volstrekte harmonie en gaan we volledig op in elkaar en ons avontuur. Het is alsof we dansen in een sprookjespaleis en de rest van de wereld niet meer bestaat. Daarna gaan we terug naar Istanbul, Anna door naar Bulgarije en ik naar huis.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
september
2012
|
|
Eenmaal thuis aangekomen, mijmer ik nog door over het samenzijn met Anna. Geïnspireerd door de poort van het Dolmabahce paleis, maak ik de Dark Gate Of Love. Ik zou me echt de koning te rijk voelen als ik Anna aan mijn zijde door deze poort zou kunnen voeren. Een machtig gevoel!! Als avonturiers zouden we door het leven trekken, iedereen en alles overwinnend. De wereld vol spanning en avontuur, zou aan onze voeten liggen. Maar ik ben weer thuis en mijn dochter moet naar school. Zo eindigt deze zomerliefde.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

|
|



|
|
october
2012
|
|
|
Na dit avontuur dwaal ik een beetje rond in een soort “loveloos” niemandsland. Ik ga uit met Eva. Zij was de eerste persoon aan wie ik een kamer verhuurde in 2006, toen ze nog studeerde op de kunstacademie en al heel lang heb ik een zwak voor haar. Vaak zijn we er samen op uitgetrokken, maar meer dan vrienden zijn we nooit geworden. Haar relatie is ook uit dus we zwerven regelmatig samen door de stad. Op een avond, als we na een opening nog wat gaan drinken en iedereen al naar huis is, staan we opeens te zoenen. Daar blijft het bij. Ik weet niet goed waarom Eva dit doet, het lijkt of ze in een eigen onbereikbaar bubbeltje zweeft. Voor mij was het in ieder geval een echte Kiss Of Love.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
november
2012
|
|
De situatie met Eva is nu een beetje ongemakkelijk. We hebben gezoend, en dan? Ik kan proberen een relatie met haar te gaan, maar ik vrees dat ze dat niet wil. Waarom heeft ze dan wel zo ondoordacht met mij staan zoenen? Ik ben geen vreemde voor haar die ze verder niet meer hoeft zien. Ik ben er boos over merk ik, maar veel is er niet aan te doen. Als ik de vriendschap met Eva wil behouden, kan ik dit feest beter voorbij laten gaan. Het voelt als Jonas’ Love die zich opoffert om het schip te redden.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



december
2012
Na deze serie van teleurstellingen ben ik het wel een beetje zat. Icecream Love, maar mijn hart is bevroren. Van binnen is het verijsd, ik zet een waakhond voor de deur en iedereen kan het dak op. Ik heb er genoeg van! Opnieuw is het winter in Loveland.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
january
2013

|
Maar goed, lang houd ik dat toch ook weer niet vol. Het spel van flirten, aantrekken, afstoten en veroveren, is daar toch te leuk voor. I Love It!! Tijdens een feestje kijk ik om me heen naar de meest aantrekkelijke meisjes en onder invloed van bier en testosteron zit ik al gauw weer op mijn troon. Een gevaarlijk scherpe troon dat wel, maar de poort staat weer open. Laat ze maar komen!!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
february
2013

|
|
|
En Hilde komt. Ik zie haar al een tijdje op het schoolplein rondlopen als ik Tjorven naar school breng. Ze heeft een zoontje, Mozes, die twee jaar jonger is dan mijn dochter. Ze is 31 en werkt op een basisschool. Blijkbaar ben ik haar ook opgevallen, want als ik haar durf aan te spreken, vraagt ze bij de derde zin al of we ’s avonds een biertje zullen gaan drinken. Als een PirateLove verovert ze me en werpt zich als een soort pluizig fluffy konijntje aan mijn voeten. Ze is ongetemd en houdt ervan als het er wild aan toegaat, maar ze is aan de andere kant ultragevoelig voor aanraking. Ze is hard en zacht tegelijk, ik vind het een wonder.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



march
2013
En wat een Fête d’Amour. Onweerstaanbaar word ik aangetrokken door haar fertiliteit. We vrijen er op los. Van welke kant we ook komen, de deur staat open voor het bouwen van een nieuw nestje. We dromen over samenwonen en nog meer kinderen, we zijn dolverliefd. Van binnen juich ik!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
march
2013

|
Dit voelt als een Natural Love. Er is een onderstroom die aangeeft dat onze lijven graag bij elkaar in de buurt willen zijn. Wij zijn samen met onze kindjes het perfecte gezin, we passen precies bij elkaar. Lichamelijk, maar ook qua levensstijl. We houden van de vrije elementen; water, lucht, aarde en vuur. Vooral niet steriel maar levendig en vrij. Als een groepje blije eendjes zwemmen we in het water.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|


Maar dan….

|
april
2013

|
|
Ik heb iets stoms gedaan!! In mijn angst om Hilde te verliezen, heb ik haar emotioneel te veel onder druk gezet. Ze was op weg naar een ayahuasca ceremonie van een week en ik was bang dat ze onder de invloed van de drugs ervaringen zou hebben die veel mooier en intenser zouden zijn dan onze nog prille liefde. Ik dacht dat alles zou verbleken, dus ik flipte helemaal uit. Als een klein kind stond ik te stampvoeten dat ze thuis moest blijven. Angsthaas die ik ben! Sorry Sweetheart.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
may
2013

|
Hilde twijfelt…. Houd ik wel van haar? Ze moet hard nadenken of ze met mij een toekomst heeft, het liefst zou ze in een glazen bol kijken. En ik? Ik sta binnen heel hard I Love You!! te roepen, samen met Mozes en Tjorven. Wij willen graag door. Lieftallig elfje komt alsjeblieft binnen! Het is toch duidelijk dat ik van je houd. Wij zijn samen toch zachte pluizenbolletjes!!?
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



june
2013
Ik ben zo erg In Love. Ik word er gek van, maar tegelijkertijd is de wereld compleet roze!!!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|


En Hilde twijfelt nog steeds…..

|
july
2013
|
Ik probeer haar duidelijk te maken dat we lichamelijk wel snel bij elkaar zijn gekomen, maar dat onze Spiritual Love meer een schildpadtempo heeft. Zoiets heeft tijd nodig en soms komt er ook onenigheid bij kijken voor de liefde wijs en sereen wordt. Maar laten we vertrouwen op onze innerlijke bron. Houd het niet tegen, laat het stromen… Mijn pleidooi helpt niet. Hilde maakt het uit!!!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



august
2013
Ze zegt wel dat ze het uitmaakt, maar ik geloof haar niet. Ik trek me terug als Aurora in haar paleis en wacht tot de liefde weer wakker wordt gekust.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 
august
2013
Er valt niks anders te doen dan te wachten, Dreaming... totdat Hilde weer komt.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 
|
|



|
august
2013

|

En Hilde komt terug, en toch ook niet. De ene dag vrijen we hartstochtelijk, de andere dag doet ze mega-afstandelijk en mag ik haar nog nét een kusje op haar wang geven. Dan is ze weer heel blij om me te zien, om vervolgens te vragen wat ik eigenlijk kom doen. Constant verschieten de kleuren van ons emotioneel palet. Oh, dit is Unbearable Love, ik loop boos weg.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
september
2013

|
|
Het wordt nu guur en koud. Het lijkt wel Autumn. Hilde en ik gedragen ons allebei als baby’s en zijn in een vicieuze cirkel terecht gekomen. Zij duwt mij weg, daarom word ik boos en duwt zij mij weer weg, waarbij het onduidelijk is wie er begint. Terwijl Hilde buiten blijft, besluit ik alleen naar binnen te gaan en de zachtheid op te zoeken. Ik probeer te onderzoeken wat er precies gebeurt. Ik denk dat zij het eng vindt om zich te binden en dat ik onderschat hoe bedreigend mijn boosheid overkomt.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
september
2013

|
|
Eigenlijk gebruiken we elkaar als Mirror en projecteren we onze angsten op elkaar. Ik denk Hilde te zien, maar ik kijk in een spiegel naar mezelf. Het vertrouwen dat ik geef, het verlangen dat ik voel, de angsten die ik heb…. Vaak is het moeilijk te zien wat van jezelf is en wat van de ander. Juist in een intieme relatie kunnen oude verstoorde patronen boven komen. Weglopen heeft dan geen zin, want in een volgende relatie komen dezelfde patronen terug. Beter zie je het samen onder ogen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
october
2013

|
|
|
Hilde geeft weer eens niet thuis. Steeds als ik haar opzoek, is ze ontzettend blij om mij te zien, maar stuurt ze me daarna weg. Okee, maar ik heb dus een fles wijn gekocht en Ariënne die bij mij een kamer huurt, geeft wél thuis. We praten over mij liefdesleven en over haar voorgenomen reis naar Australië. Het voelt fijn en gezellig en Ariënne is mooi en aantrekkelijk. Ik denk “WTF!” en we eindigen met zoenen op de bank. Nu ben ik wel in verwarring. Het voelt alsof ik op een busstation sta en moet kiezen welke route ik zal nemen. Maar Ariënne gaat voor een half jaar naar Australië en ik ben met Hilde bezig. Dus Bus, ik laat jou maar voorbij rijden.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
november
2013

|
Hilde is nog steeds kil en ongenaakbaar, als Rapunzel staat ze boven op haar ivoren toren. Ik probeer haar zacht te maken maar ze weigert haar vlechten neer te laten. Door zich te laten leiden door haar angsten, sluit ze niet alleen mij buiten maar houdt ze ook haar eigen verlangen gevangen. Als dat ze wil veranderen, moet ze luisteren naar haar innerlijk. Twist for candy.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



november
2013
Het is moeilijk voor Hilde om haar eigen angsten onder ogen te zien en de teugels in handen te geven van iets anders dat in haar leeft. Een soort zachte ondertoon met een verlangen naar warmte en contact. Als ze zich laten leiden door deze Divine Stream, zal het kloppend hart ons meevoeren naar een zee van liefde!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



december
2013
“Alsjeblieft”, smeek ik Hilde, “bijt door de zure appel heen en kus de kikker. Je zal zien dat hij verandert in The Prince Of Love. Laten we onze moeilijkheden samen onder ogen zien, dan komen we er wel uit.” Als een nieuwsgierig gansje staat ze voor de deur te aarzelen. Zal ze naar binnen gaan?
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



december
2013
Door te beseffen dat Hilde eigenlijk bang is om zich te binden en ik mijn drift heb leren controleren, denk ik dat we Gold in handen hebben. Ik heb mijn boosaardig driftig aapje veilig ingemetseld in de gevel en kan Hilde nu zien zoals ze is. Wat mij betreft zijn we door de moeilijkheden heen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
|
january
2014

|
|
Dat werkt natuurlijk alleen als dat aan de andere kant ook zo beleefd wordt. En dat is niet het geval. Hilde blijft volharden in haar afwijzing, terwijl ze zich tegelijkertijd ook door mij aangetrokken voelt. Ze gebruikt haar afwijzing om controle te houden. Dat voelt niet eerlijk. Drop Your Weapon!! Maar dat doet ze dus niet. Ik besluit om de koninklijke weg te kiezen, de kracht van de zacht roze olifant te gebruiken en haar afwijzing te honoreren. Het gevecht is over tenslotte. De enige plek waar we elkaar nu nog zien, is het schoolplein van onze kinderen.  
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
february
2014

|
In een serie dichte huisjes probeer ik haar duidelijk te maken wat het betekent dat er geen ingang meer is. Het warme gevoel dat we hebben als we bij elkaar zijn, het thuisgevoel, You Make It Feels Like Home, het idee van samen een toekomst opbouwen. Een fijn thuis voor elkaar creëren als twee konijntjes in een veld vol bloemetjes. Dat gaat dus niet meer.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
march
2014

|
Hilde heeft het soms best wel moeilijk met de gevoelens die in haar leven. Diep donkerblauwe emoties van onbestemde oorsprong die haar een gestrand gevoel geven, zoals Ariel die niet kan lopen. Ik kan haar nu niet meer bij de hand nemen en er voor haar zijn, haar uit de doolhof van spinnenwebben in haar hoofd leiden. Ik kan niet meer haar Spiderman zijn.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 
April
2014
Het is Pure Love wat ik voor haar voel, maar ik scherm het af. Dat is het meest liefdevolle wat ik nu kan doen; haar laten voelen wat ze gaat missen. En al schreeuwt het warme rood door de muren naar buiten, ik houd de boel dicht. Prikkeldraad er omheen en afgeschermd. Koel en wit!!! Met veel moeite, dat wel.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



may
2014
De fijne seks die we hadden en waar we ons volledig aan over konden geven. Het bloederige gevecht van de passievolle seks waarbij de man de piramide van liefde moet beklimmen en waar zijn vrouw vol overgave wacht.Up, On Her knees. Voor mij kan dat alleen plaatsvinden binnen de ommuurde tuin van de liefde.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



june
2014
Shoal My Love is het einde van de serie dichte huisjes. Mijn liefde is verscholen. Ik gedraag me nu tegenover haar als tegenover alle andere visjes in de zee. Het voelt sereen, al ben ik wel benieuwd hoe ze gaat reageren, nu ik helemaal van haar afgesloten ben. Van een afstandje houd ik haar, als een nieuwsgierig hondje, nog in de gaten.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
august
2014

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|


Nadat ik eind juni mijn werk heb getoond in een kunstruimte, bekruipt mij het gevoel dat ik daar niet op mijn plek ben. Ik heb bedacht dat “Beeldend Kunstenaar” niet de lading dekt van mijn beroep. Opmerkingen die ik over mijn werk hoor, zoals 'het tart gewoonweg alle zintuigen' of 'mijn kunsthistorische referentiebord gaat “Error, Error! ''’ , sluiten daar bij aan. Mijn werk is eerder religieus georiënteerd, het gaat over Geloof, Hoop en Liefde. Ik zoek nog naar de juiste term. Moet ik mijzelf "schrijnwerker"? noemen. Of misschien "kapelbouwer"?

Alhoewel, er is niet zoveel verschil tussen het bouwen van een Modern Shrine en het maken van een schilderij, het blijft een ordening in vorm en kleur. De zijkant van een huisje zou je eigenlijk gewoon als een abstract schilderij kunnen beschouwen, waarbij kleur en ritme al een deel van het verhaal vertellen. Alle bijgevoegde elementen moeten niet alleen qua vorm, maar ook qua kleur de betekenis van het beeld ondersteunen. Zo zijn er in het werk tegelijkertijd figuratieve en abstracte elementen zichtbaar.

Symboliek en metaforen zijn een belangrijk onderdeel van mijn werk. Net als clichés. Clichés zijn beelden -in mijn geval letterlijk speelgoedbeeldjes- die goed communiceren en meteen een duidelijke boodschap overbrengen. Deze clichés hoeven niet persé waar te zijn maar hun kracht kan ik wel gebruiken in het verhaal wat ik wil vertellen. Een verzameling van een aantal clichés tezamen is altijd weer verschillend en dat levert grote metaforen en mijn eigen symbolische taal op.

Het is niet zinvol tijd te steken in iets dat een ander al veel beter heeft gedaan. Dat is de reden dat ik ervoor kies ik om bestaande beeldjes te gebruiken in mijn werk. De expertise en de precisie waarmee deze vaak zijn vormgegeven, kan ik met geen mogelijkheid overtreffen. Daarom loop ik rond in winkels en op vlooienmarkten, speurend tot mijn oog valt op juist dát beeldje dat ik nodig heb.

Vaak verzamel ik de verschillende elementen van een Shrine al een jaar van te voren. Beelden, sponsen, lampjes en kralen die ik bij elkaar vind passen of die wat mij betreft de juiste zeggingskracht hebben, komen dan allemaal samen in de Quest For Love. Er ontstaat dan precies dát huisje dat mij weer verder brengt in mijn zoektocht. Ik vind het wonderlijk dat mijn intuïtie, veel eerder dan mijn bewustzijn, al weet wat ik nodig heb.

En elke keer als ik een nieuwe Shrine maak, leer ik ervan; word ik sterker. Door de opgedane kennis kan ik een nieuwe Shrine met meer gevoeligheid bouwen. Meestal weet ik niet waar het kunstwerk over gaat, totdat het klaar is. Op die manier ben ik de eerste beschouwer van mijn werk en soms lijkt het dat de werkelijkheid zich naar het kunstwerk voegt. Er gebeurt dan iets in mijn leven wat het kunstwerk al voorspeld had.

Het mooie van mijn werk vind ik, dat het erg laagdrempelig is zonder dat het aan kwaliteit heeft hoeven in te boeten. Je hoeft geen verstand van kunst te hebben om te kunnen genieten van mijn werk, wat dat betreft hoef ik niet te functioneren binnen de kunstwereld. Een plek waar veel mensen komen, voldoet. En hoewel ik er niks op tegen heb dat de subcultuur van “de kunstwereld” bestaat en er zelfs van geniet, vind ik het toch wel leuk dat mijn werk ook daarbuiten waarde heeft.

january
2015
En dat is misschien wel de belangrijkste conclusie van What Now?!! Ik maak mijn eigen monument. Laat de toeristen maar komen!!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
|
february
2015

|

Dezelfde vraag What Now?!! kan ik me ook in mijn zoektocht naar de liefde stellen. Ik heb het gevoel dat ik ben leeggeroofd. Hilde is weer even langs geweest. Het heeft een half jaar geduurd, maar nu wilde ze me toch weer zien. En natuurlijk heeft ze mijn cadeautjes in de vorm van aandacht en liefde in ontvangst genomen. Mijn deur stond weer open en mijn hart klopt nog steeds voor haar….. En nadat ze gekregen heeft waarvoor ze kwam, is ze weer weggegaan, Scorched Earth achterlatend.

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
february
2015

|
|

Maar nu heb ik er wel écht genoeg va!. Hoewel onze liefde zo sterk is dat je zelfs zoiets zwaars en aards als een varken vleugels kunt geven, vind ik het niet meer alleen mijn verantwoordelijkheid om onze liefde te bewaken. De Defenders Of The Temple Of The Winged Pig zouden moeten bestaan uit beide geliefden! Zorg voor elkaar en voor de relatie, dat is waar het om gaat. Helaas ben ik de enige die probeert iets in stand te houden en dat wil ik niet meer. Daarom dit grafmonument. De strijd is gestreden, onze liefde begraven.

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|



|
march
2015

|
|
|
|

Door de voortdurende afwijzing, ben ik wel een beetje mijn eigenwaarde kwijtgeraakt. Als een gewond draakje kruip ik terug in mijn hol om te ontdekken wie of wat ik ook al weer ben. Ik koop bloemsponsjes in verschillende kleuren, die knip ik steeds in acht partjes en lijm ze dan weer in verschillende combinaties aan elkaar. Daaruit ontstaan de Dragon Holes, organische bouwsels met kleuren die horen bij de verschillende positieve eigenschappen die ik mezelf toedicht. Tezamen met de kraaltjes en de lampjes binnenin ontstaat er een kloppend geheel. Diamanten bewaakt door een draak. Tussen maart en juni maak ik er in eerste instantie vijf. Ieder Dragon Hole iets groter dan de volgende, meegroeiend met de ruimte die ik weer durf in te nemen in de wereld.

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
march
2015


De eerste is Adventurous. Ik ben ondernemend, ik houd er van om de wereld in te trekken en nieuwe dingen te ontdekken, nieuwe wegen in te slaan, zowel letterlijk als figuurlijk. Ik vind het fijn om andere mensen te betrekken in mijn avonturen.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

march
2015


De tweede Dragon Hole is Playful. Spelen in de zon en in het water en als een dolfijntje duiken in de golven. Maar ook op het land, op een speelse manier mezelf en anderen uitdagen om verder te gaan.

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

april
2015


Daarnaast zorg ik voor mijn dochter en dat doe ik met Care. Ik probeer haar een fijne, geborgen en liefdevolle jeugd te geven. Samen met Elvira, denk ik dat ik dit goed doe.

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

april
2015


Ik ben Loyal, ik zal iemand niet snel afschrijven. En zelfs als ik kritiek heb, doe ik dat nog vanuit een gevoel van trouw. Ik probeer meestal het goede in mensen naar boven te halen.

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

may
2015


Als laatste, ben ik een Warm persoon. Uitnodigend voor contact. Niet onverschillig voor het leed in de wereld of hard over andere mensen. Ik bezie de mensen met mededogen.

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
august
2015

|


Het doet me goed deze eigenschappen eens voor mij zelf op een rijtje te zetten. Zo vind ik stap voor stap mijn eigenwaarde terug. Als ik tijdens een wandelvakantie op een bergtop in Zwitserland zit, Tjorven al in de tent ligt en ik naar de sterren kijk, voel ik dat het goed is. Ik ben heel. Eenmaal weer thuis ben ik in staat de laatste Dragon Hole af te maken. Alle kleuren van het leven komen hier samen. Ik kruip uit mijn hol. Ik ben Zen.

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 
august
2015

Alsof de duvel er mee speelt, nét als ik me weer helemaal goed voel, belt Hilde. Ze wil me graag zien. Het lijkt wel The Love Of The Fox And The Rabbit, want natuurlijk wil ik dat ook graag. Ze hoeft maar voor me te huppelen en ik ga weer op jacht.

|
|
No photos yet!!
|
|
 
september
2015

We plannen een uitje van twee dagen, maar op het laatste moment zegt ze af. Even sta ik woedend te wezen; daar gaan we wéér!!! Maar ik slik mijn boosheid weg. Als ik wat met Hilde wil, zal ik nog veel geduld moeten hebben voordat de rozen bloeien….. Garden My Love.

|
|
No photos yet!!
|
|
 
|
september
2015

|

Ondanks dat ik rustig ben gebleven, is Hilde toch geschrokken van de twee seconden felheid die ze in mijn ogen zag en ze heeft zich weer als een schuw vogeltje teruggetrokken in haar boom. Met een perfecte schutkleur probeert ze zich daar te verschuilen, terwijl ik me op de grond een machteloze kikker voel. My Eyes Are Fixed On You, Bluebird. Ik zie haar zitten tussen de takken en opeens besef ik me; zij altijd zal wegvluchten.

|
|
No photos yet!!
|
|
|
|


Nog één keer ga ik bij Hilde langs, maar ze moet naar yoga. Ik zeg dat ze me kan bellen als ze zin heeft om me te zien. En zo verdwijnt Hilde uit mijn leven….


october
2015

Nu heb ik er genoeg van. Ik wil niet meer alleen zijn. All I Want For Christmas!! is een vriendin die lief, aardig en aantrekkelijk is. Een vriendin die me een thuisgevoel geeft.  Die niet alleen maar neemt, maar ook iets geeft. Een vriendin die er ook echt voor gaat.

|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 

october
2015

En zoals wel vaker gebeurt als ik een beeld maak, voegt de werkelijkheid zich er naar. Ik voel dat er wat aan gaat komen, The Great Wizard is aan het werk. Ik beweeg me ergens naar toe en ik weet dat er iemand anders ook beweegt. Ik kan alleen nog niet zien wie…..

|
|
No photos yet!!
|
|
|
|
|
|
|
|
|


Ik droom dat ik bij een rivier kom. Er zit een groepje mensen aan de oever en het lijkt op een scene uit de tijd van de jager-verzamelaars. Ik ben op zoek naar iemand, een vrouw. Een jonge vrouw komt naar me toe. Ze stelt zich voor; Omen heet ze. Ik ben verbaasd dat ze geïnteresseerd is in mij, zo jong als ze is. “Je kent me wel”, zegt ze nog. Als we de rivier oversteken via een boomstam, springt ze op mijn rug en draag ik haar naar de overkant.

Is dit een voorteken? Ik ken haar inderdaad. Ze heet geen Omen maar Lena en zit al twee jaar bij mij in het volleybalteam. Ze is twintig jaar jonger en heeft weinig ervaring in relaties. Ik help haar met verhuizen en dan slaat de vonk over. Ik zou niet zeggen dat ze bij me past, maar toch beginnen we iets.

|
november
2015

|
|

Het voelt alsof we door een goochelaar uit de hoge hoed zijn getoverd. Beduusd zitten we als twee konijntjes in het gras, meer verbaasd dan verliefd. Zijn wij het dan die het samen met elkaar moeten gaan uitzoeken? It’s Magic!!! Mijn beelden en werkelijkheid lopen nu helemaal door elkaar heen. Zo maak ik éérst het beeld van de konijntjes en pas daarna beginnen we iets. Ik besef me pas dat het op Lena en mij slaat als zij me vraagt om te vertellen over wie het beeld gaat.

|
|
No photos yet!!
|
|

 

|
|
february
2016

|
|

Ging ik met andere vriendinnen gelijk door naar het lichamelijke gedeelte, zit dat er bij Lena niet in. Ze vindt het hele idee van seks en onbekommerd geil zijn maar knap ingewikkeld, doodeng en ook een beetje vies. Nee, voordat we daar aan toe komen, zullen we eerst door The Lovegate moeten gaan. Samen romantisch op een bankje zitten en dan misschien een kuis kusje op de wang, terwijl we luisteren naar klassieke muziek. Ze vindt de liefde duidelijk belangrijker dan de seks. En dat is ook wel mooi. Misschien dat ze me over een tijdje genoeg vertrouwd om ook te kunnen genieten van het vrijen.

|
|
No photos yet!!
|
|

 

october
2016

Schuchter als een egeltje komt Lena eindelijk uit haar ijsstolp gekropen. Ze wil wel buiten spelen maar vindt het ook nog spannend, alsof ze ontwaakt uit een winterslaap. De wereld oogt nog Frozen en zelf is ze ook nog koel en terughoudend. En ik…, ik sta als een ongeduldig sneeuwpopje op haar te wachten. “Kom nou, dooie!!”

|
|
No photos yet!!
|
|
|
|
|


Nu Lena meer tot leven is gekomen, is onze relatie er niet echt makkelijker op geworden. Ze kan de controle wat vaker loslaten, maar dat maakt ook dat haar duistere kant meer naar buiten komt. En die is niet misselijk! We hebben vaak ruzie en zien elkaar dan soms een week niet. Toch willen we allebei niet stoppen, ook al roepen we honderd keer van wel.

|
december
2016

|
|

Het begint nu steeds duidelijker te worden dat de problemen die we tegenkomen te maken hebben met een donker stukje in Lena. Steeds weer projecteert ze negatieve gevoelens uit het verleden op het heden. Zoals het nu gaat, kan onze relatie geen doorgang vinden. Eerst zal ze haar eigen oude pijn onder ogen moeten zien, zich terugtrekken op de Lonely Mountain en aanvaarden dat lijden bij het leven hoort. Uiteindelijk kan dat haar gouden bergen opleveren.

|
|
No photos yet!!
|
|
|
|
|
|
april
2017

|
|
|

|
|
|
|
|
|


Blijkbaar val ik op vrouwen die nog iets op te lossen hebben, want Lena is beslist niet de eerste bij wie ik dit mee maak. Het zou mooi zijn als het dit keer wel tot een goed einde komt.


Als Lena en ik weer eens voor drie weken “uit elkaar zijn”, spreek ik een keer af met Hilde, we drinken koffie. Ze wil me terug, zo sterk is het gevoel na zoveel tijd nog. Maar nee, ik ga niet terug. Misschien past Hilde qua stijl wel beter bij mij, maar ik ben nu een avontuur met Lena begonnen. En ook al gaat het moeizaam, ik wil eerst kijken hoe dat afloopt. Lena en ik doen in ieder geval allebei ons best.



Veel tijd om nieuw Shrines te maken, heb ik op het moment trouwens niet. De verschillende taken zoals geld verdienen, mijn huis opknappen, voor mijn dochter zorgen en het maken van nieuw werk, zijn best lastig te combineren. Wil ik van deze Quest ook één publiekssucces maken, dan moet ik er nog veel tijd en energie in steken. Daarom heb ik besloten om eerst mijn echte huis af te maken. Met dit huis verdien ik geld door het verhuren van kamers, maar niet genoeg om ook het opknappen te kunnen bekostigen. Dus ik werk om geld te verdienen en stop dat in de restauratie. Als dat klaar is, hoop ik weer genoeg tijd in mijn Quest For Love te kunnen steken.

|
december
2017

|
|

Zoals ik in praktisch zin een huis opbouw, probeer ik ook Lena te overtuigen zich over te geven aan het idee om samen een thuis op te bouwen. Na meer dan twee jaar twijfelt zij nog altijd of ik wel de juiste ben, of we wel uit onze moeilijkheden gaan komen en of ik niet te oud voor haar ben. Tegelijkertijd kan ze ook niet goed zonder mij en wil ze graag bij mij zijn. Ik probeer haar te laten zien hoe zoet de vruchten zijn van een veilig geborgen thuis. My Home Is My Castle.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 

|
maart
2018

|
|
Nog altijd is Lena aan het twijfelen. In haar donkere ivoren toren zit ze gevangen in een keurslijf van verdriet. Steeds dichter komt ze bij haar pijn, maar ook vaak genoeg wordt ze er compleet door overweldigt. Dan is ze boos op alles en iedereen, maar ben vooral ik de schietschijf van haar woede. Ik houd het nog vol omdat ik zie dat ze er keihard aan werkt, maar leuk vind ik het niet. Ik sta te wachten als een trouwe hond tot ze zich losmaakt van haar pijn en naar buiten komt als mijn lieftallige en opwindende bruid. There Comes The Bride.
|
|
No photos yet!!
|
|
oktober
2018

|
|
|
|


Ons leven golft heen en weer tussen vreugde en ellendigheid. Zijn we in harmonie, dan zijn we gelukkig met elkaar totdat er weer iets raakt aan de oude pijn. Een enkele keer lukt het Lena om die gewoon te voelen en weer voorbij te laten gaan, maar vaak is ze er van overtuigd dat ze als minderwaardig behandelt wordt en barst de bom. Later heeft ze daar dan weer spijt van. Mooi vind ik wel dat ze er niet voor wegloopt, maar blijft zoeken. Zo heeft zij haar eigen Quest.

|
januari
2019

|
|
Soms wordt het me allemaal iets te veel, dan heb ik op alle fronten onenigheid. Op mijn werk als tentoonstellingsbouwer, met mijn zwemvrienden en dan ook met Lena. Als ik mijzelf daarnaast ook nog  te veel druk opleg wat betreft de doelen die ik wil bereiken in het leven, kan ik sterk verlangen naar eenvoud. Een soort Shelter in de natuur, waar je zonder al te veel zorgen en verantwoordelijkheden kunt genieten van de simpele dingen in het leven. Ik besluit me voortaan te laten leiden door de ster die in deze richting wijst. Misschien lukt het niet nú om daar te komen, maar wie weet wel over een paar jaar. Het zou fijn zijn om daar samen met Lena te zijn….
|
|
No photos yet!!
|
|
To be continued....